Posted by 
ในคืนวันอันหนาวเหน็บวันหนึ่งในเดือนธันวาคมปี 2009….
ที่ซุ้มม้านั่งข้างสนามไวท์ฮาร์ทเลน….นักเตะคนหนึ่งกำลังอบอุ่นร่างกายอยู่ข้างสนามอย่างสงบเหมือนทุกๆครั้ง เขาได้ยินเสียงแฟนบอลคนหนึ่งตะโกนเรียกชื่อของเขา “hey pav” พาฟหันกลับไป แฟนบอลคนนั้นชูกำปั้นขึ้นมาตบลงบนตราสโมสรที่อยู่บนเสื้อเชียร์สเปอร์สรุ่นเก่าของเขาพร้อมกับส่งยิ้มให้..สำหรับชายที่ชื่อ โรมัน พาฟลิวเชนโก้แล้ว…ภาพเหล่านี้ออกจะเป็นภาพชินตาในทุกคราวที่มีแมทช์ในบ้าน…แฟนบอลท๊อตแน่ม ฮ็อตสเปอร์ส่วนใหญ่ยังรักและศรัทธาในตัวของเขาอย่างไม่เสื่อมคลาย เขามักจะคิดอยู่เงียบๆคนเดียวเสมอว่าถ้าเขาได้รับในสิ่งเดียวกันนี้….บ้าง…จากผู้จัดการทีมของเขาก็คงจะดีไม่ใช่น้อย….เขาหันกลับไปยิ้มให้กับแฟนบอลหนุ่มคนนั้นพร้อมกับวิ่งสปรินท์ไปข้างหน้า… ถึงพาฟลิวเชนโก้รู้ดีว่าเขาอาจจะไม่มีโอกาสได้เล่นในแมทช์เหมือนทุกๆครั้งแต่เขาก็ยังหวังอยู่เสมอว่าผู้จัดการทีมจะให้โอกาสเขาเล่นบ้าง สัก 10 นาที…5 นาที… ไม่สิแค่นาทีเดียวเขาก็พร้อมที่จะรับโอกาสนั้นโดยไม่มีข้อโต้แย้ง…เขาแค่อยากลงไปเล่น… ลงไปสัมผัสกับชัยชนะกับเพื่อนร่วมทีมบ้างเท่านั้น…โดยเฉพาะอย่างยิ่งยามเมื่อเล่นในไวท์ ฮาร์ท เลน เสียงเชียร์จากแฟนบอลเท่านั้นที่จะทำให้เขามีกำลังใจสู้ต่อไปในเวลาที่ยากลำบากของเขากับสโมสรแห่งนี้….
นาทีที่ 90…ทันทีที่นิโก้ ยิงลูกนั้นเข้าไป….เสียงเฮกึกก้องดังไวท์ ฮาร์ท เลน นักเตะและสตาร์ฟทุกคนในซุ้มม้านั่งสำรองต่างลุกขึ้นปรบมืออย่างสะใจให้กับประตูที่เป็นลูกย้ำชัยเด็ดขาดให้กับเราเหนือแมนฯซิตี้ทีมที่ได้รับการคาดหมายว่าน่าจะลุ้นพื้นที่ UCL กับเราในปีนี้…. แต่สำหรับพาฟลิวเชนโก้แล้วเขานั่งอยู่กับที่นั่งอันคุ้นเคยของเขาเฉยๆ…..มันเป็นแค่ความพ่ายแพ้ของเขาอีกครั้ง…เป็นอีกครั้งหนึ่งที่เขาไม่มีโอกาสลงสนาม…..เป็นอีกครั้งหนึ่งที่เขาถูกมองข้ามจากผู้จัดการทีม….ช่วงเวลาที่ผ่านมาเขาเป็นมืออาชีพพอที่จะพยายามสู้เพื่อแย่งตำแหน่งตัวจริงกลับมาแต่ค่ำคืนนี้เขากลับรู้สึกแปลกๆพิกล…. เขารู้สึกเหมือนว่าความเครียดและความกดดันที่อยู่ข้างในของเขามันเตรียมจะระเบิดออก….เขาไม่เคยได้รับการปฏิบัติอย่างนี้มาก่อนในชีวิตเลย….ที่รัสเซียเขาเป็นกองหน้าที่ประสบความสำเร็จอย่างมากและได้รับการเคารพยกย่องแม้กระทั่งโค้ชของคู่แข่ง…กองหลังทุกคนต่างก็หวั่นเกรงที่จะต้องมาประกบเขาในกรอบเขตโทษเพราะรู้ดีว่าคงไม่มีประโยชน์อะไรเท่าไร…..เขาเป็นสัญลักษณ์ที่ทรงพลังอย่างมากของทีมสปาร์ตัค มอสโก…ทีมที่เขาจากมาเมื่อปีที่แล้ว……แต่ตอนนี้ ณ ขณะนี้….เขากลับกลายเป็นแค่ส่วนเกินในสายตาของผู้จัดการทีมที่เขาเคารพ…เขาเคยนึกอยู่แล้วก่อนย้ายมาว่าการต่อสู้ในลีกที่ได้ชื่อว่าหินที่สุดเป็นอันดับต้นๆคงไม่ง่าย….แต่เขาก็ไม่เคยนึกถึงภาพของความตกต่ำที่สุดในชีวิตของเขาแบบนี้เช่นกัน….มีคนเคยกล่าวไว้ว่า “ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น…แต่ยังไงก็ตามก็ยังมีอีกคนเช่นกันที่กล่าวว่า “มันต้องมีสักสิ่งหนึ่ง ที่ไม่ว่าเราจะพยายามแค่ไหนก็ไม่สามารถทำได้” เหมือนเหรียญที่มี 2 ด้าน …บางทีอาจจะถึงเวลาแล้วที่เขาจะต้องก้าวต่อไป เพื่อรักษาชีวิตการค้าแข้งของเขาไว้……
———————————————————————————————————
ครับ…สำหรับในชั่วโมงนี้ผู้เล่นที่ทุกคนในบอร์ด spursthailand ของเรากล่าวถึงมากที่สุดก็คงหนีไม่พ้น โรมัน พาฟลิวเชนโก้แน่นอนถ้าวัดจาก comment ของเพื่อนๆและปริมาณกระทู้ที่หลั่งไหลเข้ามามากมายในช่วงนี้จนอาจทำให้บางคนรำคาญ…แต่สิ่งหนึ่งที่ผมสัมผัสได้ก็คือแฟนบอลสเปอร์สที่นี่ทุกคนรักและศรัทธาในตัวเขามากไม่ต่างจากแฟนไก่ทั่วโลก….สำหรับตัวพาฟแล้วนี่เป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดของเขาในฤดูกาลนี้อย่างไม่ต้องสงสัย เขาได้รับคำชมอย่างมากจากจ่าแฮรี่ซึ่งเจ้าตัวเองก็ออกมายอมรับเช่นกันว่าค่อนข้างเซอร์ไพรซ์เหมือนกัน เพราะเจ้าตัวมักจะคิดอยู่เสมอว่าเขาคงจะไม่ได้รับมันกลับมาอีกแล้วตราบใดที่ยังใส่เสื้อของไก่เดือยทองอยู่….ในขณะที่ตัวแฮรี่ เรดแนปป์เอง ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเหตุผลอย่างที่เขาให้สัมภาษณ์จริงหรือเปล่าว่าการที่จัดพาฟลงเล่นเพราะพาฟเป็น”ผู้เล่นที่ดีที่สุดในสนามซ้อม” หรืออาจจะเป็นเพราะถูกกดดันจากแฟนบอลและสื่อที่โจมตีแทคติคของเขาในระยะหลังๆที่มักจะเน้นบอลโยนเป็นหลักโดยมีเป้าหมายที่ ปีเตอร์ เคราช์ ซึ่งก็ได้รับการพิสูจน์แล้วเช่นเดียวกันว่า”ไม่เวิร์ค” แต่อย่างไรก็ตามการตัดสินใจให้โอกาสพาฟอีกครั้งหนึ่งของจ่าแฮรี่ในวันที่เจอวีแกนอาจจะเป็นการต่ออายุการค้าแข้งของพาฟในถิ่นไวท์ ฮาร์ท เลนก็ได้ เมื่อพาฟลิวเชนโก้ไม่ทิ้งโอกาสทองของเขาให้หลุดลอยไปด้วยการซัด 2 ประตู ภายในเวลาที่เขาอยู่ในสนามเพียง 18 นาทีในนัดเจอวีแกน…และอีก 2 ประตูใน FA Cup นัดรีเพลย์กับโบลตัน ที่เขามีโอกาสได้ลงเล่นเต็ม 90 นาที…ซึ่งไม่น่าเชื่อเหมือนกันว่าสำหรับผู้เล่นศูนย์หน้าระดับทีมชาติรัสเซียซึ่งครั้งหนึ่งเคยติดทีมประจำทัวนาเมนต์ยูโร 2008 ที่ผ่านมา นี่จะเป็นการลงเล่นเต็มเวลาแค่ครั้งที่สองของเขาเท่านั้นในฤดูกาลนี้….
แต่เหนือสิ่งอื่นใด…สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับทีมก็คือความมั่นใจที่กลับมาแล้วของพาฟ ซึ่งน่าจะเป็นผลดีกับสเปอร์สในแง่ของความหวังในการไล่ล่าความสำเร็จโดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงเวลาที่ผลงานโดยรวมของเราดูจะตกๆไปจากต้นฤดูกาล….เพราะหากพาฟยังสามารถรักษาฟอร์มของเขาอย่างนี้ต่อไปเรื่อยๆ ผมก็ไม่เห็นว่าจ่าแฮรี่จะมีเหตุผลอะไรมาดร๊อปเขาออกไปจากตำแหน่งตัวจริงเพราะกระแสจากทั้งสื่อและแฟนบอลไก่เดือยทองต่างออกมาสนับสนุนให้พาฟมีโอกาสลงเล่นอย่างต่อเนื่อง….ถ้าดูจากสถิติที่ในระยะหลังๆที่ เคราช์ทำได้แค่เพียง 2 ประตู กับ 1 แอสซิส ใน 935 นาทีหลังสุด ขณะที่พาฟทำได้ถึง 5 ประตู จากการลงเล่น 128 นาทีหลังสุดซึ่งจากสถิติแฟนบอลคงตัดสินใจได้ไม่ยากนักว่าใครจะได้รับโอกาส และอีกอย่างจ่าแฮรี่เป็นโค้ชที่ค่อนข้างจะทำตามกระแสความต้องการของแฟนบอลส่วนใหญ่ เพื่อนๆพี่ๆยังจำเหตุการณ์ที่จ่าเตรียมส่ง กาลี ลงมาแล้วแฟนบอลโห่ได้ไหมครับ?
ขณะที่ข่าวลือเรื่องการย้ายทีมของพาฟนั้นดูจะเลือนหายไปจากรั้วไวท์ ฮาร์ท เลนโดยสิ้นเชิง โดยที่ทาง โอเล็ค อาเตมอฟ เอเยนต์ของพาฟได้ออกมาสยบข่าวลือการย้ายทีมของพาฟ “โรมัน จะเล่นให้กับท๊อตแน่มต่อไป….ตอนนี้ทางเราไม่มีอะไรจะพูดอีกแล้ว” ขณะที่จ่าแฮรี่ได้ออกมาให้สัมภาษณ์ชื่นชมพาฟหลังเกมกับโบลตันว่า “ตอนนี้เราจะมีเขา(พาฟ)อยู่ในทีมแน่นอน เขากำลังอยู่ในฟอร์มที่ร้อนแรง ดังนั้นผมจึงไม่มีเหตุผลอะไรที่จะไม่ให้เขาลงสนาม”
ถ้าเทียบฟอร์มระหว่าง เคราช์กับพาฟแล้ว…ช่วงนี้พาฟกินขาดจริงๆไม่ว่าจะเป็นเรื่องการมีส่วนร่วมในเกมที่พัฒนาขึ้นอย่างผิดหูผิดตา….การประสานงานกับเพื่อนร่วมทีมที่มักจะมีจังหวะข้ามหลอกสวยๆหลายครั้งขณะที่เคราช์มันมักจะโหม่งชงไปไหนก็ไม่รู้ …หรือแม้แต่กระทั่งทักษะในการหลอกล่อกองหลัง, การหาตำแหน่งว่างและจังหวะการยิงประตูที่พาฟทำได้อย่างมั่นใจและเฉียบขาดจนทำให้เคราช์กลายเป็นเด็กอนุบาลไปเลย…สังเกตุได้ว่าประตูที่พาฟทำได้ส่วนใหญ่จะไม่ค่อยเน้นแรง แต่ทิศทางที่บอลพุ่งสู่ตาข่ายนั้นสุดยอดและยากที่ผู้รักษาประตูจะป้องกันได้ แถมยิงได้ทั้งซ้ายทั้งขวาอีก! โอ้…..แค่นี้ก็เห็นถึงความแตกต่างแล้ว…….
ผมไม่ได้รักและชื่นชมพาฟเพราะเหตุผลที่เขาเป็นนักเตะฝีเท้าดีอย่างเดียว….เพราะถึงแม้ว่าช่วงที่ผ่านมาพาฟอาจจะตกเป็นข่าวในหน้าหนังสือพิมพ์บ่อยครั้งในทำนองตำหนิจ่าแฮรี่ในเรื่องการจำกัดโอกาสในการเล่นของเขาและร่ำร้องอยากย้ายทีม…แต่ในสนามซ้อมพาฟยังคงซ้อมด้วยความมุ่งมั่นอย่างเต็มที่อย่างที่มืออาชีพควรทำ ด้วยความเชื่อที่ว่าเขาจะได้รับโอกาสสักวันหนึ่ง…ซึ่งเทียบไม่ได้กับนักเตะบัลแกเรียบางคนที่ปล่อยให้ความปรารถนาส่วนตัวมาบดบังความเป็นมืออาชีพไป…..
บัดนี้พาฟทำสำเร็จแล้ว….พวกเราทุกคนต่างมองเขาด้วยความชื่นชมเหมือนกับที่เรามองเขามาตลอดเกือบๆ 2 ปีที่ผ่านมานับตั้งแต่เขาย้ายมาร่วมทีม ช่วงเวลาที่ตกต่ำ และช่วงเวลาที่เหมือนกับเกิดใหม่ แฟนบอลทุกคนยังคอยตามให้กำลังใจเขาอย่างไม่เสื่อมคลาย ผมมีความเชื่อลึกๆ (และอยากให้เป็นอย่างนั้น) ว่า “ซูเปอร์พาฟ” จะเป็นอีกหนึ่งตำนานให้เราได้จดจำเขาไปอีกนานแสนนาน…..
—————————————————————————————————-
24 กุมภาพันธ์ 2010 : 21.53 น. ลอนดอน ประเทศอังกฤษ
เสียงนกหวีดหมดเวลาจากผู้ตัดสินดังขึ้น….คืนนี้เป็นอีกหนึ่งคืนที่หนาวเหน็บและมีฝนตกลงมาพรำๆ แต่ถึงแม้ว่าอากาศจะเย็นเพียงใด แต่ภายในใจของชายที่ชื่อ โรมัน พาฟลิวเชนโก้ นั้นมีแต่ความอบอุ่นลอยอบอวนไปหมด เพื่อนร่วมทีมต่างเข้ามาแสดงความยินดีกับเขาอีกครั้ง ถึงแม้ว่าเขาจะฟังเพื่อนบางคนไม่ค่อยออกเพราะภาษาที่ยังไม่แข็งแรง แต่เขาก็สัมผัสได้ถึงความจริงใจผ่านทางรอยยิ้มและท่าทางที่มีความสุขของเพื่อนๆ…..เป็นครั้งที่ 2 ในรอบ 3 วันที่เขาสามารถทำได้ 2 ประตูในนัดเดียว ถึงแม้ว่าส่วนตัวของเขาแล้วความรู้สึกดีใจวันนี้อาจจะไม่เทียบเท่าเมื่อ 3 วันก่อน….แต่สำหรับพาฟแล้วนี่จะเป็นสัปดาห์ที่น่าจดจำครั้งหนึ่งในรอบเกือบ 2 ปีของเขาที่สโมสรแห่งนี้…. เขานึกย้อนกลับไปในเหตุการณ์เมื่อวันอาทิตย์…เขายังจำภาพของ ลูก้า แหวกกองหลังวีแกนเข้ามาได้ดี “จ่ายมาเลย ลูก้า” เขานึกในใจพร้อมกับส่งสัญญาณให้.. “เยี่ยมมาก” บอลจากเท้าของลูก้าค่อยๆบรรจงไหลผ่านช่องมาหาเขาอย่างเหมาะเจาะ…..”ต้องทำให้ได้, ต้องทำให้ได้” พาฟบอกกับตัวเองในใจ….เขาจ้องตาเขม็งพร้อมกับจับบอลอย่างนิ่มนวลด้วยเท้าขวา และยิงบอลออกไปด้วยเท้าซ้ายอย่างมั่นใจ ……..เฮๆๆๆ เสียงแฟนบอลตราไก่ด้านหลังประตูโห่ร้องทันทีที่ลูกเข้าไปซุกในตาข่าย….”สุดยอดจริงๆ” เขาจำได้แต่ว่าตัวเองตะโกนอย่างดีใจและวิ่งไปหาแฟนบอล…และหลังจากนั้นเพื่อนร่วมทีมก็ตามมาสมทบ….ถึงตอนนี้เขานึกอะไรไม่ออกอีกแล้ว เขารู้อย่างเดียวว่ามันเป็นความรู้สึกที่วิเศษที่สามารถทำประตูในลีกได้อีกครั้ง…..หลังเกมกับวีแกนเขารู้สึกว่าตัวเองเป็นดาราผู้ยิ่งใหญ่ที่มีแต่คนล้อมรอบ เป็นครั้งแรกในรอบหลายเดือนที่เขารู้สึกว่าตัวเองเป็นคนสำคัญ และที่สำคัญมันทำให้เขายังรู้สึกว่าเขายังคงมีเพื่อนร่วมทีมที่คอยให้กำลังใจและอยู่เคียงข้างเขาอยู่เสมอ….”มีความสุข มีความสุขเหลือเกิน”…….
ห้วงแห่งความคิดขาดหายไป…พาฟรู้ดีว่านี่ก็เป็นแค่ฟุตบอลอีกแมทช์ที่จบลงไปและยังไม่มีอะไรมาการันตีได้ว่าในครั้งต่อไปเขาจะยังได้ลงเล่นอีกหรือเปล่า….เขารู้ว่างานของเขายังไม่จบ เขายังต้องทำงานหนักต่อไป เพื่อให้ผู้จัดการทีมเชื่อใจในตัวเขามากยิ่งขึ้น และเพื่อความสำเร็จของสโมสรที่เขารัก….ขณะที่เขากำลังเดินเข้าอุโมงค์ ก็มีเสียงๆหนึ่งมากระทบโสตประสาตของเขา เขาหันไปยังแฟนบอลสเปอร์สที่รวมกลุ่มอยู่ที่ฝั่งตรงข้ามที่กำลังตะโกนส่งเสียงร้องมายังศูนย์หน้าเบอร์ 9 ของพวกเขา….”พาฟลิวเชนโก…ยู อาร์ มาย ฮีโร่” …….พาฟหันกลับมาพร้อมรอยยิ้มที่มุมปากก่อนเดินเข้าอุโมงค์ไป…….
จริงครับ
โทษที่ไอ้หำน้อย มองเอ็งพลาดไปหน่อย
ผมรู้สึกว่าจ่าแกจะมีเลือกชาตินิยมอยู่เยอะไปหน่อย นักเตะอังกฤษจะได้รับการดูแลดีก่อนนักเตะต่างชาติ เคร้าช์,เบนท์ลี่ย์,คิง ที่ผ่านมาได้ลงตลอด หรือไม่เปลี่ยนตัวออก ทั้ง ๆ ที่ ประโยชน์ต่อเกม เทียบกับ พาฟ, ครันช่า ,โมดริช หรือบาสซง แล้ว ดูพวกตัวสำรองจะดีกว่า หรือไม่ด้อยไปกว่ากันเท่าไหร่ (ไม่รู้ใช่ปล่าวนะ)
นัดนี้ พาฟ นำสิ่งที่กองหน้าไก่ กำลังต้องการอยู่กลับมาเพิ่มมิติให้เกม เฟิร์สทัช สุดยอด แตะบอล สร้างโอกาสยิงได้อย่างเลือดเย็น หาไม่ได้ในเคร้าช์,คีน หรือเดโฟเองในชั่วโมงนี้ หากได้จุดโทษ ผมว่าต้องเอาคนเลือดเย็นแบบนี้แหละยิง
นอกจากนั้นเห็นแดนนี่ โรส ลากบอลด้วยซ้าย อยู่ทางปีกขวาแล้ว ผมหวลคิดถึงปีกขวา ที่ถนัดซ้าย อย่างคริส ว้อดเดิ้ล มาก ซ้ายอย่างเดียว แต่โยกกระจาย ป้อนกระเจิงอยู่ทางขวา ดูแล้ว หากเกมกดดัน ๆ แล้ว ลากเลื้อยได้แบบนี้ อนาคตเรามีกองกำลังเสริมชันเยียมรออยู่แน่นอน ปั้นให้ดี ๆ นะจ่า ลีลาแบบนี้ หายาก
ผมไม่รู้หรอกนะ ว่าจ่าจะรัก น้องเปรต ขนาดใหน…..แต่ถ้าฟอร์ม พาฟ มันกำลังมา ในขณะที่ฟอร์ม เปรต กำลังตก แบบนี้ …..อย่าเอาแต่ อีโก้ ตัวเองอยู่เลย…..ดู คาเปลโล่ ตอนคุม เรอัล มาดริด ในช่วงแรกๆสิ แกก็ไม่ชอบขี้หน้า เบ็คแฮม จนจับนั่งสำรองยาวซะ แต่พอถึงคราวคับขัน แกก็กลั้นใจ เก็บอีโก้อันสูงส่งไว้ข้างหลัง แล้วให้ เบ็คส์ ลงไปช่วยทีม….แล้วเป็นไง ด้วยฟอร์มที่กำลังมาของ เบ็คส์ ราชันก็พลิกสถานการณ์ กลับมาเป็นแชมป์ได้อย่างหน้าตาเฉย………ในทางกลับกัน ถ้าเปรตเคร๊าซ์ ถูกจับนั่งซะมั่ง น้องเปรตอาจจะสำนึกได้ถึงโอกาสที่ทิ้งขว้างไปไม่รู้กี่ครั้ง และอาจจะเกิดไฟ อยากกลับมาเล่นอีก หันมาสังคายนาตัวเองใหม่อีกครั้งก็ได้………………….ไม่เสียหลายหรอกจ่า………………….
พาฟนายเจ๋ง
สุดยอดไปเลยพาฟ ชอบว่ะ แม่งเจ๋งจิง
ทีมกองหน้ายิ่งผลงานดี ก็จะทำให้เกิดการแข่งกันระหว่างกองหน้าด้วยกันเอง ก็จะทำให้กองหน้ามาหาวิธีดีๆมาทำให้ผลงานเยี่ยมกว่าเพื่อนร่วมทีม -..-
ขอบคุณ พาฟ สำหรับความอดทน และ สปิริตอันสูงส่งที่แสดงให้เห็น
ขอบคุณ จ่าเฉย ที่ตัดสินใจปรับเปลี่ยนทีมได้ทันท่วงที
ขอบคุณ ฟอร์มอันความกระตือรือล้นของทีม ที่ทำให้แฟนๆ ทุกคนกลับมามีความหวัง และ มีความสุขอย่างมากในรอบสัปดาห์
คนที่อยากให้ชมมากที่สุดคือ หนูเบล
เกมรับพัฒนาขึ้นเยอะ เวลาบุกเติมเกมดีมาก
หลายประตูที่ทำได้มาจากลูกเติมขึ้นไปเปิดของเบล
ผมว่าโมดริช เล่นง่ายขึ้นเยอะเลยเวลามีเบลเติมขึ้นมาช่วย
แกมีตัวเลือกให้จ่ายบอล เซนต์จ่ายบอลของแกสุดยอดมาก
พาฟสู้ ๆ ฤดูกาลที่แล้วเล่นไม่ออกเพราะจับไปยืนหน้าเดี่ยวรึว่าเอาไปคู่กับไอ้สากเบนท์นะ
ใช่เลยคับ ขยัน เปิดก็แม่น รับก็ดี perfect
เห้น ด้วย หนูเบล พัฒนาขึ้นมาเยอะมาก ๆ ไปกับบอลได้ดีในหลาย ๆ จังหวะลุย . . ขยัน. . . ทุ่มเท . . .
จริงเหมือนโมดริชจะหุบเข้ากลางไปทําเกม แล้วเบลเล่นเป็นทั้งปีกทั้งแบ็กเรย ขยันมากกก ซุมไปที่เบลทีไรหอบทุกที ส่วนพาฟ คือกองหน้าจิงๆๆเรยยิงคมมาก ต่างจากเดโฟที่เน้นแรงอย่างเดียว ส่วนเคร้าอะไรที่เล่นด้วยเท้าตอนนนี้ไม่ต้องหวังแร้ว
ผมกลัวอย่างเดียวพอ พลาฟ ยิงไม่ได้นัดเดียว ลุงจ่าแกจะจับนั่งทันทีเท่านั้นเองครับ ผมชอบความมุ่งมั่นและสปิริตที่ยังดีของ พลาฟ จริงๆ
เบลเติมเกมปีกซ้าย โมดริชจะหุบเข้ามาเล่นด้านในรอบอล
ล่าสุดจ่าแกเล่นเอา”เบอนัวต์” ไปแบ็คขวา ซะงั้น รูปแบบเกมใหม่ๆที่มี แบ็คทั้ง2ข้าง ไว
สู้ต่อไปนะ พี่พาฟ
อ่านแล้วซึ้งอ่ะ พาฟเราขอบคุณนะที่นายยังอดทนเพื่อทีม
จ่าคิดถูกแล้วที่ไม่ขาย
เพราะพาฟเก่งอย่างที่จ่าบอกจิงๆๆๆๆๆๆๆ
พาฟ สู้ๆๆ !!! เจอ เอฟเวอร์ตัน ขออีกสัก 2 เม็ดนะ
Goal Goal ………Super Pav …….
”พาฟลิวเชนโก…ยู อาร์ มาย ฮีโร่” เช่น กัน
Hero is go to the Champion
อ่านแล้วจาร้องไห้ ดีใจแทนด้วย สู้ต่อไป
เจ๋ง
สุโค่ยว่ะพาฟ
สู้ต่อไปนะพาฟ ยังเชื่อและศัรทธามาโดยตลอด มองคนไม่ผิดจริงๆ คลาสบอลแบบนี้ที่รอคอยมานานกับนักเตะไก่
คุณเจ๋งมาก อยู่กับเราไปนานๆเลยนะ
หล่อสาดเลย พี่หมี
ขนลุกอ่ะ อ่านแล้ว
ชอบตั้งแต่ อยุทีมชาติรัสเซียแล้ว
โอ แฟนคลับ พัฟ เพียบเรย
นอกจากพาฟจะสุกยอดแล้ว
บทความนี้ก็สุดยอดเช่นกัน
ขอชื่นชมจากใจ
เขียนดีมากเลยครับ
น้ำตาแทบไหลแนะ
ขอให้ฟอร์มดีไปอีกหลายๆนัดนะ พาฟ
อยู่เป็นตำนานเลย
เห็น ชอร์ลูก้า เหนื่อยๆ
สุดๆ อ่ะ นาทีนี้
เขียนซะเห็นภาพเลย บทความสุดยอดครับ
รวมถึง ฟาฟ ก็สุดยอดด้วย………
กูจะร้อง สาด
สู้ต่อไป โรมัน พาฟลิวเชนโก้
นี่แหล่ะครับ เหตุผลที่ทำไม พาฟ ถึงใส่เบอร์ 9 เพราะ นี่คือ สุดยอดกองหน้าของทีมเรา
คืนก่อนดูนัดที่เจอกับ ฟูแล่ม ผู้บรรยายฟรีทีวีช่องนึงชอบว่า พาฟ ว่าขาดๆเกินๆเข้ากับทีมไม่ได้แต่ว่าที เดโฟ อ่ะชมจัง ปิดสกอร์ดี เฉียบคม อันตราย นู่น นี่ นั่น ไม่รู้สิ แต่นี่คือความเห็นส่วนตัวนะ
ผมรู้สึกไม่ค่อยชอบเลย ผมว่า พาฟ แกก็พยามไล่บอลตลอดนะ ขยันกว่า พี่โย่ง อีก
แต่ก้นั่นแหละ มันก็แค่ความคิดส่วนตัวของผม…สุดท้ายนี้ยังไงๆผมก้ชอบ พาฟ ครับ
He’s world class!!!
สนับสนุน พาฟ มานานแล้ว และในที่สุดพาฟ ก็ทำให้เด็กไก่ มีความสุข
….ไม่อยากให้เล่นบอลโยน ใส่พี่เคราซ์ เลย เสียรูปเกมส์หมด…
ชอบๆๆ เขียนได้อารมณ์…
พาฟ ชนะใจ จ่าให้ได้นะ
แต่ผมว่า ทั้ง เคร้าท์และเดโฟ ก็เลนดีนะ….
ผมไม่อยากนึกภาพเลยว่า ถ้าจนป่านนี้แล้วจ่ายังไม่เอาพสฟลงบ้าง ทีมเราจะเป็นอย่างไร
อยากให้เป็นแบบนี้ตั้งนานแล้ว
นายมีดี ไอหนู จำไว้ นายมีกึ๋น สู้เข้าล่ะ
Pav u r my hero ! ~ ,,,
Spurs .
พอพอ น้ำตา จะไหล..
พอพอ น้ำตาจะไหล
พอพอ น้ำตาจะไหล
อ่านบทความแล้วรู้สึกคนแต่งเก่งดีนะครับ
ทำให้รู้สึกได้ถึงความรักทีมและก็ความมุ่งมันของนักเตะคนหนึ่งในทีม
ที่ผมรักสโมสรนี้ เพราะรู้สึกว่า คนเชียร์สโมสรนี้เชียร์เพราะรักจริง ไม่ใช่เพราะดาราดัง
หรือเพราะความสำเร็จของทีม ก็ดีใจที่มีคนรักทีมนี้เยอะขึ้น
อย่างที่เค้าแต่ง กองเชียร์ทีมนี้ที่อังกฤษโดยรวมๆแล้วดีจริงๆครับ ไม่เคยโห่ไล่นักเตะให้เสียกำลังใจ จะแพ้หรือชนะ เค้าก็ยังสนับสนุน
ผมเองก็เช่นกัน และคิดว่า ทุกคนที่รักไก่ก็จะเชียร์แบบผมไปนานๆครับ
ขอบคุณครับที่รักไก่เดือยทองทีมนี้
ถ้าไม่มี พาฟ ตอนปี2008-2009ไก่ไปเล่น ลีคแชปเปี้ยน ชิปเเล่ว
พาฟช่วยทีมอย่างแรง ..
สมควรที่พาฟจะได้พักในปี 09-10 ถึงได้ลงน้อยนะคัฟ
ปีนี้พาฟ ต้องยึด หน้าเป้า หรือ หน้าจ่ายได้แน่ ไม่ยิงก็ส่งไห้ยิง
มีประโยช กว่า เย้อออออออออออ
ช่วงฤดูกาล 08-09 พาฟเล่นในเลคหลังได้เด่นมากช่วยทีมไม่ไห้ไปเล่นลีค แชมเปี้ยนชิป ก้ดีจะตายมาปี09-10 ไม่ได้ลงเท่าไรเล่ย อายุก้ปาไป 29ปีแล้วคุณไม่ใช้เค้าคุณจะไช้ไช้ใคร
อิกอย่างสเปอ เล่นทีไรกองหน้าทีละ 2 คน ไม่เล่น4-3-3 เลยแผนแลกกันบุค
หน้า ก้จะมี พาฟ(หน้าขวา) เคร้า(หน้าเป้าสูง) เดโฟ(หน้าซ้าย) ส่วนคีน เค้าเล่นได้มากกว่าหน้า
กางปั้นเกมก้โมดริส – ปีกขวาสิงเตี้ย เ ล น น่ อ น – ปีกซ้าย ถ้าเป็น เทพเบว ได้ยิ่งดี
หลังก้ดอสัน-คิง แบคซ้ายอยากไห้หามาลงไหม่ไห้เบวยึดปีกเลย แบคขวา คาบลู
เอก๊อต โต้ เปนอิกคนที่น่าจะหอบเป๋า ออกจ่าเฉยคงต้องทุบตังแล้ว (ผมอยากไห้เป็นฟาบิโอของหงษ์แดง)ฟาบิโอ อยุผิดทีมแล้ว ช่วยไห้พาฟได้ลงมากว่า 20นัดด้วยทุกรายการ อยากไห้ยิงเหมือนตอนช่วยไม่ไห้สเปอ ตกชั้นยกเละๆเลย
ในอดีต การคัดเลือกทีมชาติรัสเซีย พาฟ และเพื่อนร่วมชาติต่างสโมสร อย่าง อาชาวิน
ได้กอดคอกันเป็นกองหน้าของดินแดนใหญ่ อย่างรัสเซีย ที่เขี่ย สิงโตคำรามไป3-1 ตกรอบบอลยูโร
2008 ถือว่าพาฟนั้นมีส่วนอย่างมากของการขึ้นเกมลุก แต่ก้หน้าเสียดายที่ไปพ่ายต่อ
แชมป์ โลก อยากสเปน ถ้าจ่าเฉยไม่ไห้โอกาศ ใครจะให้โอกาศ
ไอพาฟ ยิงได้แน่
“Pavlyuchenko’s heart is at Tottenham” said by his agent.
u r the best Pav
ยิงได้สวย